خلاصه محتویات این کتاب؛ امروزه در عصر فناوری اطلاعات و ارتباطات، لزوم فراگیری علوم و مهارت های کار با رایانه برای همگان امری بدیهی و واضح است. اما در میان این علوم و مهارت ها، پرسشها و ابهامات زیادی در زمینه ضرورت یادگیری برنامهنویسی، بویژه برای مدیران نکتهسنج و دقیق، مطرح میشود که از آن جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد: چرا باید دانش آموزان برنامه نویسی بیاموزند؟ برنامه نویسی به چه دردی میخورد؟ مگر چند درصد از آنان قرار است برنامه نویس شوند؟ و پرسشهایی از این دست. چند پاسخ برای این پرسشها متصور است: 1- به طور حتم یکی از مهمترین موارد در پاسخ به ابهامات مطرح شده این است که برنامه نویسی نگرش ما را نسبت به مسائل پیش رو در زندگی تغییر میدهد. رایانه موجودی است که فقط منطق را متوجه میشود و برای پاسخ گرفتن از آن باید راه حل را به صورت دقیق و کاملاً صحیح برای رایانه تشریح کرد. این باعث میشود تا برنامه نویس بیاموزد چگونه در مواجهه با مشکلات و مسائل پیش رو و حتی در ارتباط با سایر افراد مسائل را تحلیل کند؛ بیاموزد تا چگونه یک مسأله را به قطعات قابل حل تجزیه نموده و در نهایت آن را حل کند. به صورت خلاصه فراگیری برنامه نویسی، نگرش منطقی و توان حل منطقی مسائل در برنامهنویس را به طور چشمگیری بهبود میبخشد. 2- مهارت برنامهنویسی در حد متوسط حتی برای غیر برنامهنویس ها هم مورد نیاز خواهد بود. فراگیری برنامه نویسی برای یک دانشآموز و یا یک دانشجوی با استعداد و خلاق و در عین حال برخوردار از رویکرد علمی و همچنین شاغلین حوزه فنی و مهندسی و حتی مشاغل مرتبط با آنها یک مزیت است و تواناییهای فردی ایشان را بالا خواهد برد. آشنایی آماتوری با برنامهنویسی بسیار شبیه به آشنایی به امور تأسیساتی ابتدایی نظیر: تعمیر شیر آب، تعویض واشر، کشف عیب کولر و ... است که برای همهی افراد جامعه مورد نیاز است.